Οι μέρες για τις εκδηλώσεις στο Βίτσι πλησιάζουν...
Στα τέλη του Αυγούστου, όπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος, θα γίνουν εκδηλώσεις τιμής και μνήμης στους πεσόντες κατά τον εμφύλιο από χέρια κομμουνιστών.
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
skip to main |
skip to sidebar
Όλα τα εθνικιστικά δρώμενα του νομού μας εδώ! Greek nationalists from Kastoria ΜΕΤΩΠΟ ΝΕΟΛΑΙΑΣ-ΚΑΣΤΟΡΙΑ
Videos
SkrewDriver-"Europe Awake"
Raceland
Εκδήλωση μνήμης-Θερμοπύλες 2007
Μία ωραία απάντηση στους οπαδούς της Ομόνοιας γνωστούς για τα "καμώματα" τους
Αν και στην ούσια δεν έχουμε να αποδείξουμε τίποτα!
Η ΔΙΚΙΑ ΜΑΣ ΜΟΥΣΙΚΗ!
Είναι μερικές στιγμές που νιώθει κανείς προδομένος. Η αγανάκτηση ξεχειλίζει και η οργή αποκτά πρόσωπο. Στην εποχή της καταπίεσης και της προδοσίας, η πίστη γίνεται όπλο και το αίμα ο οδηγός...
Οι νέοι εθνικιστές σηκώνουν τη σημαία του πολέμου.
Από τις στάχτες ενός κόσμου κατεστραμμένου ξεπηδά σήμερα μια νέα φλόγα, μικρή μα παντοδύναμη. Αυτή είναι η ψυχή μας. Η ανεξερεύνητη δύναμη της ζωής και της δημιουργίας. Της ελευθερίας. Το αιώνιο πνεύμα της αρχαίας Ευρώπης.
Μέτωπο αντίστασης...
Είμαστε εμείς που αρνούμαστε να συμμετάσχουμε σ' αυτή την ξέφρενη πορεία καταστροφής ολόκληρου του κόσμου, που αρνούμαστε να συμμετάσχουμε σ' αυτό το κατασκεύασμα που προσπαθούν να μας πείσουν ότι είναι κοινωνία, εμείς που ακόμα μένουμε απροσάρμοστοι στον μεσαίωνα της παγκοσμιοποίησης, που γυρνάμε την πλάτη στα Μ-tv τους, στους εκσυγχρονισμούς τους, στα τσιφτετέλια τους, στα ναρκωτικά τους, στη γιάπικη "ζωή" τους, στην καταναλωτική κτηνωδία, εμείς που γυρνάμε την πλάτη στην παράνοια.
Για πάντα μαχητές, για πάντα ρομαντικοί.
Άνθρωποι γεννημένοι ελεύθεροι.
Αυτή είναι η φωνή μας.
Η αναγέννηση των Μύθων, που οραματιζόμαστε.
Στη σκοτεινή αυτή εποχή του ξεπεσμού, της αθλιότητας, της ύβρης και άγνοιας, σιγοψιθυρίζονται οι φωνές της αμφισβήτησης.
... Σαν Θρόισμα.
Απέραντη Μελαγχολία, Αγωνία, Μίσος.
Από την απελευθερωμένη δύναμη του αίματος γεννιέται ο Ιερός μας Πόλεμος. Από την οργή ανθρώπων προδομένων.
Σαν θύελλα...
που έρχεται να σαρώσει τα πάντα.
ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΣΤΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ
Οι νέοι εθνικιστές σηκώνουν τη σημαία του πολέμου.
Από τις στάχτες ενός κόσμου κατεστραμμένου ξεπηδά σήμερα μια νέα φλόγα, μικρή μα παντοδύναμη. Αυτή είναι η ψυχή μας. Η ανεξερεύνητη δύναμη της ζωής και της δημιουργίας. Της ελευθερίας. Το αιώνιο πνεύμα της αρχαίας Ευρώπης.
Μέτωπο αντίστασης...
Είμαστε εμείς που αρνούμαστε να συμμετάσχουμε σ' αυτή την ξέφρενη πορεία καταστροφής ολόκληρου του κόσμου, που αρνούμαστε να συμμετάσχουμε σ' αυτό το κατασκεύασμα που προσπαθούν να μας πείσουν ότι είναι κοινωνία, εμείς που ακόμα μένουμε απροσάρμοστοι στον μεσαίωνα της παγκοσμιοποίησης, που γυρνάμε την πλάτη στα Μ-tv τους, στους εκσυγχρονισμούς τους, στα τσιφτετέλια τους, στα ναρκωτικά τους, στη γιάπικη "ζωή" τους, στην καταναλωτική κτηνωδία, εμείς που γυρνάμε την πλάτη στην παράνοια.
Για πάντα μαχητές, για πάντα ρομαντικοί.
Άνθρωποι γεννημένοι ελεύθεροι.
Αυτή είναι η φωνή μας.
Η αναγέννηση των Μύθων, που οραματιζόμαστε.
Στη σκοτεινή αυτή εποχή του ξεπεσμού, της αθλιότητας, της ύβρης και άγνοιας, σιγοψιθυρίζονται οι φωνές της αμφισβήτησης.
... Σαν Θρόισμα.
Απέραντη Μελαγχολία, Αγωνία, Μίσος.
Από την απελευθερωμένη δύναμη του αίματος γεννιέται ο Ιερός μας Πόλεμος. Από την οργή ανθρώπων προδομένων.
Σαν θύελλα...
που έρχεται να σαρώσει τα πάντα.
ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΣΤΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ
Και ποιος απο εμας δεν εχει κλαψει σιγοτραγουδωντας τους παρακατω στιχους; Ποιανου το σωμα δεν εχει ανατριχιασει με αυτην την μελωδια που ταξιδευει την σκεψη στον λαβωμενο Παυλο; Τα δακρυα μας ας δροσιζουν το χωμα που σκεπαζει τον Μελα...ας μας θυμιζουν καθημερινα το χρεος που εχουμε ολοι προς την Πατριδα...
"Σαν τετοια ωρα στο βουνο ο Παυλος πληγωμενος
Μες στο νερο του αυλακιου ητανε ξαπλωμενος.
-Για συρε, Δημο μου πιστε, στην ποθητη πηγη μου
και φερε μου κρυο νερο να πλυνω την πληγη μου.
Δεν κλαιω τη λαβωματια, δεν κλαιω και το βολι,
Μον κλαιω που με αφησε η συντροφια μου ολη.
Σταλαματια το αιμα μου για σε Πατριδα χυνω,
Για να ’χεις δοξα και τιμη, να λαμπεις σαν το κρινο
Παυλος Μελας κι αν πεθανε τα παλικαρια ζουνε
Θα φερουνε τη λευτερια στη χωρα που ποθουμε."
"Σαν τετοια ωρα στο βουνο ο Παυλος πληγωμενος
Μες στο νερο του αυλακιου ητανε ξαπλωμενος.
-Για συρε, Δημο μου πιστε, στην ποθητη πηγη μου
και φερε μου κρυο νερο να πλυνω την πληγη μου.
Δεν κλαιω τη λαβωματια, δεν κλαιω και το βολι,
Μον κλαιω που με αφησε η συντροφια μου ολη.
Σταλαματια το αιμα μου για σε Πατριδα χυνω,
Για να ’χεις δοξα και τιμη, να λαμπεις σαν το κρινο
Παυλος Μελας κι αν πεθανε τα παλικαρια ζουνε
Θα φερουνε τη λευτερια στη χωρα που ποθουμε."
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου